ในตลาดการเงินช่วงไม่กี่วันมานี้ การซื้อพันธบัตรเยนและเงินเยนดำเนินไปพร้อมกันอย่างมีนัยสำคัญ โดยมีปัจจัยเบื้องหลังมาจากกระแสคาดการณ์เกี่ยวกับเจตนาของสหรัฐฯ และการเปลี่ยนแปลงแนวโน้มอัตราดอกเบี้ยนโยบายของญี่ปุ่นและสหรัฐฯ ประกอบกับการมีอยู่ขององค์กรบริหารจัดการกองทุนบำเหน็จบำนาญ (GPIF) ซึ่งมีสินทรัพย์ภายใต้การบริหารราว 300 ล้านล้านเยน GPIF จัดประชุมคณะกรรมการบริหารเมื่อเดือนสิงหาคมเป็นครั้งแรกในรอบ 7 ปี โดยในระเบียบวาระการประชุมมีการระบุรายงานเรื่อง "การอภิปรายในคณะทำงานเพื่อตรวจสอบพอร์ตการลงทุนหลักฯ" ในการประชุมเดือนมีนาคม มีรายงานว่าไม่จำเป็นต้องทบทวน และการกลับมาอภิปรายอีกครั้งในเวลาเพียง 5 เดือนถือเป็นเรื่องที่ผิดปกติอย่างยิ่ง นายเคนจิ ชิโอมูระ จากไดวา รีเสิร์ช ชี้ให้เห็น ในตลาด มีกระแสคาดการณ์ว่า หาก GPIF ปรับสัดส่วนสินทรัพย์เพียง 1% จะเกิดการเคลื่อนย้ายเงินทุนราว 3 ล้านล้านเยน ดังนั้น ความคาดหวังในการขยายการลงทุนในพันธบัตรในประเทศจึงเป็นปัจจัยหนุนให้เงินเยนแข็งค่าและราคาพันธบัตรสูงขึ้น พอร์ตการลงทุนหลักในปัจจุบันจัดสรรให้กับพันธบัตรและหุ้นทั้งในและต่างประเทศอย่างละ 25% เท่าๆ กัน โดยกำหนดกรอบความเบี่ยงเบนที่ยอมรับได้ที่บวก/ลบ 6% สำหรับพันธบัตรในประเทศ หุ้นในประเทศ และหุ้นต่างประเทศ และบวก/ลบ 5% สำหรับพันธบัตรต่างประเทศ จากการคำนวณของนายริโตะ มารุยามะ จากเอสเอ็มบีซี นิกโกะ ซีเคียวริตีส์ สัดส่วนปัจจุบันอยู่ที่พันธบัตรในประเทศ 26.91% และหุ้นในประเทศ 23.81% หากนำกรอบความเบี่ยงเบนที่ยอมรับได้ทั้งหมดไปใช้ในการซื้อสินทรัพย์เยน อาจเกิดการซื้อเงินเยนได้ถึง 30 ล้านล้านเยน GPIF อธิบายว่าจะมีการตรวจสอบทุกปีตามการเปลี่ยนแปลงของสภาวะตลาด และจะพิจารณาทบทวนหากจำเป็น แต่การอภิปรายที่แท้จริงยังต้องรอสรุปการประชุมซึ่งจะเปิดเผยในอีกไม่กี่เดือนข้างหน้า
GPIF is reportedly re-discussing its basic portfolio review, potentially shifting asset allocation toward domestic bonds, but no decision has been made.
