Lynas Rare Earths Ltd.

มาเลเซียกำลังพิจารณาผ่อนคลายมาตรการห้ามส่งออกแร่หายากที่ยังไม่ผ่านการแปรรูป เพื่อเสริมบทบาทในห่วงโซ่อุปทานโลกท่ามกลางการแข่งขันด้านทรัพยากรที่ทวีความรุนแรง ไซเอ็ด อิบราฮิม ไซเอ็ด โนห์ รัฐมนตรีช่วยว่าการกระทรวงทรัพยากรธรรมชาติและความยั่งยืนด้านสิ่งแวดล้อมของมาเลเซีย เปิดเผยว่า รัฐบาลกำลังศึกษาความเป็นไปได้ในการผ่อนปรนข้อจำกัดดังกล่าว หลังจากได้รับแรงกดดันจากรัฐบาลท้องถิ่นและนักลงทุนต่างชาติ โดยมาเลเซียได้รับความสนใจจากสหรัฐฯ ออสเตรเลีย ฝรั่งเศส และอินเดีย มาเลเซียประกาศระงับการส่งออกแร่หายากดิบในปี 2567 เพื่อกระตุ้นการลงทุนด้านการแปรรูปภายในประเทศ แต่หลังจากจีนออกมาตรการควบคุมการส่งออกเพื่อตอบโต้สงครามการค้ากับสหรัฐ หลายประเทศจึงเร่งแสวงหาแหล่งแร่ทางเลือก หากมีการอนุญาตให้ส่งออกแร่ดิบอีกครั้ง รัฐบาลจะกำหนดเงื่อนไขเข้มงวด เช่น ผู้ลงทุนต้องนำเงินลงทุนและถ่ายทอดเทคโนโลยีเข้าประเทศ และการส่งออกต้องมีวัตถุประสงค์เพื่อการวิจัยและพัฒนาในต่างประเทศ มาเลเซียตั้งเป้าพัฒนาประเทศเป็นศูนย์กลางแร่ยุทธศาสตร์ของภูมิภาคภายในปี 2573 โดยต้องการดึงดูดการลงทุนตลอดห่วงโซ่อุปทาน ตั้งแต่การทำเหมือง การแปรรูป ไปจนถึงอุตสาหกรรมปลายน้ำ แม้มาเลเซียจะมีปริมาณสำรองแร่หายากเพียงประมาณ 1% ของโลก เทียบกับจีนที่ครองสัดส่วนมากกว่า 50% แต่ประเทศยังได้รับความสนใจจากผู้ประกอบการต่างชาติอย่างต่อเนื่อง เช่น Lynas Rare Earths จากออสเตรเลียที่มีโรงงานแยกแร่ในมาเลเซีย และ Carester SAS จากฝรั่งเศสที่เตรียมสร้างโรงงานแยกแร่ในรัฐเประผ่านการร่วมทุนกับ Malaco Mining Group รัฐบาลมาเลเซียประเมินว่าประเทศมีทรัพยากรแร่หายากประมาณ 16.1 ล้านตัน ซึ่งอาจมีมูลค่าสูงถึง 970,000 ล้านริงกิต หรือราว 237,000 ล้านดอลลาร์สหรัฐ แต่แหล่งแร่จำนวนมากตั้งอยู่ในพื้นที่ป่าอนุรักษ์ ทำให้รัฐบาลอยู่ระหว่างการสำรวจและพัฒนาแนวทางการทำเหมืองที่ไม่กระทบต่อความหลากหลายทางชีวภาพ

ซัพพลายเออร์ของเพนตากอนเตือนว่า สหรัฐอเมริกาจะไม่มีกำลังการแปรรูปและผลิตแม่เหล็กภายในประเทศที่เพียงพอภายในเส้นตายวันที่ 1 มกราคม 2027 ซึ่งอาจบีบให้รัฐบาลทรัมป์ต้องขยายการเข้าถึงวัตถุดิบแรร์เอิร์ธจากจีน ผู้บริหารในอุตสาหกรรมบอกกับรอยเตอร์ว่า แม้จะมีการสนับสนุนจากรัฐบาลกลางหลายพันล้านดอลลาร์สำหรับเหมืองใหม่ โรงงานแยกแร่ และการผลิตปลายน้ำ แต่กำลังการผลิตของสหรัฐฯ ยังไม่เพียงพอต่อความต้องการทางทหารและเชิงพาณิชย์ การขาดแคลนมุ่งเน้นไปที่แม่เหล็กนีโอไดเมียม-เหล็ก-โบรอน และซาแมเรียม-โคบอลต์ ซึ่งพึ่งพาห่วงโซ่อุปทานแรร์เอิร์ธที่จีนยังคงครองตลาดอยู่ บริษัทต่างๆ รวมถึงเอ็มพี แมทีเรียลส์, ยูเอสเอ แรร์เอิร์ธ, ไลนัส แรร์เอิร์ธ, เอเนอร์จี ฟิวเอลส์ และอาร์อีอัลลอยส์ กำลังลงทุนอย่างหนัก โดยหลายโครงการคาดว่าจะเริ่มการผลิตเชิงพาณิชย์ภายใน 18 เดือน แต่ผู้บริหารกล่าวว่าพวกเขาไม่สามารถทดแทนอุปทานจากจีนได้อย่างเต็มที่ภายในต้นปี 2027 การควบคุมการส่งออกที่เข้มงวดขึ้นของปักกิ่งและระบบตรวจสอบย้อนกลับที่ขยายออกไปยิ่งทำให้จีนกุมอำนาจเหนือวัตถุดิบตั้งต้นแม่เหล็กโลกมากขึ้น