ผู้สูงอายุที่ใช้ยา GLP-1 จำเป็นต้องติดตามความเสี่ยงภาวะเปราะบางอย่างใกล้ชิด ผลวิจัยชี้

Teva Pharmaceuticals เปิดเผยข้อมูลใหม่ที่แสดงให้เห็นว่าผู้ให้บริการทางการแพทย์ให้น้ำหนักกับความเสี่ยงอาการง่วงซึม ระยะเวลาของข้อมูลการตอบสนองในระยะยาวที่มีอยู่ และลักษณะการเกิดอันตรกิริยาระหว่างยา เมื่อเลือกใช้ยากลุ่ม VMAT2 inhibitor สำหรับรักษา tardive dyskinesia ในผู้ป่วยอายุ 55 ปีขึ้นไป ในการทดลองแบบ discrete choice experiment ผู้ให้บริการทางการแพทย์ 489 ราย จัดอันดับความเสี่ยงอาการง่วงซึม ซึ่งคิดเป็นน้ำหนักในการตัดสินใจร้อยละ 26.8 ถึง 36.2 และการบรรเทาอาการในระยะสั้น ซึ่งคิดเป็นร้อยละ 24.4 ถึง 29.5 เป็นลำดับความสำคัญสูงสุด ตามมาด้วยรูปแบบขนาดยา ซึ่งคิดเป็นร้อยละ 16.7 ถึง 20.2 และความเสี่ยงอันตรกิริยาระหว่างยา ซึ่งคิดเป็นร้อยละ 14.4 ถึง 17.3 เมื่อนำความ偏好เหล่านั้นไปใช้กับโปรไฟล์ผู้ป่วยสี่แบบ AUSTEDO หรือที่รู้จักในชื่อ deutetrabenazine มีความน่าจะเป็นในการถูกเลือกสูงที่สุด โดยได้รับแรงขับเคลื่อนหลักจากความเสี่ยงอาการง่วงซึม ระยะเวลาของข้อมูลการตอบสนองในระยะยาว และอันตรกิริยาระหว่างยา ผลการวิจัยนี้ถูกนำเสนอในงาน Psych Congress ซึ่งจัดขึ้นระหว่างวันที่ 15 ถึง 19 กันยายน 2026 ที่เมืองนิวออร์ลีนส์ การวิเคราะห์ชั่วคราวอีกฉบับหนึ่งจากทะเบียน IMPACT-TD พบว่าในผู้ป่วยที่มีแนวโน้มเป็น tardive dyskinesia ซึ่งไม่ได้รับการรักษาด้วยยากลุ่ม VMAT2 inhibitor ใด ๆ เป็นเวลา 24 เดือน ประมาณร้อยละ 89 ถึง 96 มีผลกระทบโดยรวมอย่างน้อยในระดับเล็กน้อย และร้อยละ 60 ถึง 74 มีผลกระทบระดับปานกลางถึงรุนแรง ขณะที่ร้อยละ 55 ถึง 69 รายงานว่าความรุนแรงคงที่หรือแย่ลง โดยไม่มีหลักฐานว่าอาการหายไปเอง